Posts tonen met het label Emiel en Floor. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Emiel en Floor. Alle posts tonen
dinsdag 22 juni 2010
dinsdag 25 mei 2010
tetterkontjes
Emiel is een dagje opi gaan helpen in den hof. Als hij thuiskomt is Juul ein-de-lijk wat rustiger.
mama: Amaai Emiel, gij zijt thuis en Juul is stil!
Emiel; Ah hij heeft mij ook gemist he mama!
Floor ligt in bed, in de babyfoon horen we haar zingen: Dooodooo béééébie.
Papa kleedt Floor aan en zegt dat ze effekes stil moet zitten want ze wriemelt erop los. Floor antwoordt: jaaa paapaaa!
Emiel: mama als ik een kikker was zouden omi en opi mijn komen halen he?
mama heel verbaasd; HUH? hoe zo?
Emiel: Ja die vinden dat toch fijn, kikkers aan hun vijver!
Emiel: Mama, omi is mijn echte mama niet he.
Mama: Neen Emiel
Emiel: maar wel uw echte mama eh.
mama: Amaai Emiel, gij zijt thuis en Juul is stil!
Emiel; Ah hij heeft mij ook gemist he mama!
Floor ligt in bed, in de babyfoon horen we haar zingen: Dooodooo béééébie.
Papa kleedt Floor aan en zegt dat ze effekes stil moet zitten want ze wriemelt erop los. Floor antwoordt: jaaa paapaaa!
Emiel: mama als ik een kikker was zouden omi en opi mijn komen halen he?
mama heel verbaasd; HUH? hoe zo?
Emiel: Ja die vinden dat toch fijn, kikkers aan hun vijver!
Emiel: Mama, omi is mijn echte mama niet he.
Mama: Neen Emiel
Emiel: maar wel uw echte mama eh.
zondag 23 mei 2010
mooi weer!
Emiel: Maar FLoor, dit is hier wel alleen voor jongens!
Al maar goed dat Floor haar mannetje wel weet te staan!
zaterdag 1 mei 2010
t es mee, t es mee,
1 Mei in Genk, das feesten!
Mama rust op voorhand wat op de zetel omdat ze zo graag mee wilt. Omi vindt het beter dat ze thuis blijft. Maar papa zegt dat hij mama in t centrum af zal zetten en dat de buitenlucht haar wel deugd zal doen! Dus we gaan met zijn allen naar de stoet kijken. Juul mag ook mee, NATUURLIJK; En als hij honger krijgt dan gaat mama samen met omi iets drinken en krijgt Juul voor t eerst in een ijssalon zijn pap!
Het was een fijne dag!
woensdag 14 april 2010
Paasvakantie deel 2
U ziet:
Emiel en Floor: dikke flets
Emiel en Floor: dikke kus
Samen TV kijken
Emiel en Floor in de nek van papa
Floor is even stil en dat betekent niets goeds: ze heeft de lades van haar luiertafel uitgemest en doet haar jasje op haar eigen manier aan:)
Floor creatief aan het tekenbord
Grabbel grabbel
Piep Floor!
Piep Floor een beetje korter bij
Buiten Fruitbrochettten eten
Eline en Bjarne
Floor de zotte doos
Het zit allemaal in de laadbak:)
verstoppertje spelen, Emiel moet tellen
Eline verstopt zich op het speeltuig
Bjarne verstopt zich in de garage
Eline verstopt zich achter de auto
Eline, Bjarne en Emiel
Een klein zot geval
Floor maakt eten en heeft de tafel gedekt
Floor moet eerst voor-proeven:).
zondag 4 april 2010
donderdag 1 april 2010
Smoothie
Mama besloot om eens niet fruitsla te maken na de school, maar een tropische smoothie.
Hiervoor neem je: een halve echte ananas, een halve meloen, een limoen, 3 kiwi's en 250gram yoghurt. Je snijdt alles in stukken en doet het in een mengkom, samen met de yoghurt en mixt het. Eventueel wat (vanille)suiker bij doen als t te zuur zou zijn. Doe dan wat in een glas, steek er een rietje bij om aan te drinken en nog een rietje voor een parasolletje in te steken en klaar is kees.
Jammie!
woensdag 31 maart 2010
Nieuwe auto
Na een klapke op de bank, waar Floor een banaan en een tros druiven nuttigde, zijn we deze namiddag een nieuwe auto gaan bestellen. Tja, een nieuwe broer, het wil wat zeggen!
Het wordt een Ford Galaxy; Emiel heeft hem uitgebreid getest in de winkel: hij nam plaats achter het stuur, zijn zus mét nieuwe handtas langs hem, en daar scheurden ze langs denkbeeldige bergen en dalen. Na deze toch wel spectaculaire testrit kwam de verkoper zeggen dat hij tijd had voor ons, en we terwijl Floor en Emiel een appeltje aten, zeiden mama en papa wat de auto zeker wél en zeker niet moest hebben. Voila, een auto kopen, zo simpel is het. Nu nog even geduld want ons nief bakske moet nog gemaakt worden!
Thuisgekomen heeft Emiel het T shirt dat we kregen op de bank ingekleurd. Het is voor de nieuwe broer, en als hij geboren is laten we het volledige resultaat zien, want we hebben zijn naam erbij geschreven en voor sommigen onder ons is die nog geheim!
Het wordt een Ford Galaxy; Emiel heeft hem uitgebreid getest in de winkel: hij nam plaats achter het stuur, zijn zus mét nieuwe handtas langs hem, en daar scheurden ze langs denkbeeldige bergen en dalen. Na deze toch wel spectaculaire testrit kwam de verkoper zeggen dat hij tijd had voor ons, en we terwijl Floor en Emiel een appeltje aten, zeiden mama en papa wat de auto zeker wél en zeker niet moest hebben. Voila, een auto kopen, zo simpel is het. Nu nog even geduld want ons nief bakske moet nog gemaakt worden!
Thuisgekomen heeft Emiel het T shirt dat we kregen op de bank ingekleurd. Het is voor de nieuwe broer, en als hij geboren is laten we het volledige resultaat zien, want we hebben zijn naam erbij geschreven en voor sommigen onder ons is die nog geheim!
maandag 29 maart 2010
Wist je dat...
... Emiel vorige week zijn 3 vuurwerk-paaseikes ruilde voor de lintmeter van Shakur?
... Emiel vorige week 3 vuurwerk-paaseikes mee naar school kreeg in zijn brooddoosje en thuis kwam met 2 andere eikes?
... Floor vandaag nog eens een 3-tal pasjes zelfstandig zette, nl toen omi haar vinger losliet?
... mama nu papa wel gelooft toen hij dat vorige week al eens gezegd had:).
... Emiel een tijd geleden mama kwam wakker maken omdat er een beest in zijn bed lag?
... hij omschreef het als 'zo een met stekels op zijn rug', een egel dus. Gelukkig had hij gedroomd!
... Floor vandaag tot TIEN UUR geslapen heeft!
... Emiel vorige week 3 vuurwerk-paaseikes mee naar school kreeg in zijn brooddoosje en thuis kwam met 2 andere eikes?
... Floor vandaag nog eens een 3-tal pasjes zelfstandig zette, nl toen omi haar vinger losliet?
... mama nu papa wel gelooft toen hij dat vorige week al eens gezegd had:).
... Emiel een tijd geleden mama kwam wakker maken omdat er een beest in zijn bed lag?
... hij omschreef het als 'zo een met stekels op zijn rug', een egel dus. Gelukkig had hij gedroomd!
... Floor vandaag tot TIEN UUR geslapen heeft!
vrijdag 26 maart 2010
Papa en zijn trip naar New Orleans
Zaterdag 20 maart brengen we papa, op de 30ste verjaardag van ome Winand naar de luchthaven. Hij kreeg nog wat goeie raad 'Wees voorzichtig en behouden thuiskomst' van omi en opi, een sms groet van ome Gijs en van ons natuurlijk een bere stevige knuffel en een afscheid in tranen. We keken papa na tot we hem niet meer zagen, daag papa, tot donderdag! We tellen af naar je thuiskomst! Emiel en mama vonden het afscheid niet dat, Floor keek er maar raar van, ze snapte het niet allemaal.
En dan gingen we met ons drietjes naar huis. Maar eerst moesten we nog eens plassen, gingen we in een echte cars-auto rijden voor 2 euro en dan naar onze eigen auto. Op terugweg viel Floor in slaap en Emiel zijn tatertje stond niet stil.
Emiel vroeg wat we gingen eten en mama zei: Wortel stomp met chipolatta. Waarop Emiel; 'Wat is dat Sjiep-piraten?':).
Zondagvoormiddag gingen we nieuwe schoenen kopen voor Floor, het was heel druk in de winkel maar de 2 aapjes waren heel flink. Emiel speelde met het treinte dat er stond en Floor paste schoenen en keurde ze breedlachend in de spiegel.
Dit is wat wij (eigenlijk vooral mama en Emiel dan) kozen:
Thuis aten we de rest van de middag en speelden we nog wat.
En s avonds kwamen Winde en Britt ons helpen om hele grote berg pannekoeken weg te werken.
Het is niet gelukt:). Maar t was wel weer fijn! Mama had ne gezellige babbel en Floor en Emiel konden fijn met Britt spelen.
En dan was t weer bedtijd. Floor lag er als eerste in en net toen Emiel gewassen was, kwamen omi en opi terug van de zee. Omi zou bij ons blijven om mama te helpen, want met een flinke zelfstandige kleuter maar een niet lopende zware peuter en een dikke buik is t allemaal niet meer zo simpel.
En wat deed omi zoal bij ons thuis? Wel, ze hielp s morgens bij de ochtendwasjes, ze bracht en haalde Emiel van en naar school, ze ging samen met mama winkelen, ze ving 2 dikke vieze spinnen, ze ruimde op en streek, ze keerde blaren bij elkaar, ze ging naar de apotheker toen Floor ziek was, ze stond s nachts op om spinnen te zoeken die mama tijdens haar droom zag, ze verving de lakens van Emiel zijn bed toen die een ongelukske had, ze lakte mama haar teennagels vlak voor ze naar de dokter moest, en ze gaf ons gezelschap.
Daarom: Merci omi voor al de hulp!
Emiel zei zelfs: Omi gij zijt ook een beetje onze mama he.
En dat vond omi zo fijn...
Opi van zijne kant, maakte soep, pizza, was bezorgd, en genoot vooral van zijn rust en zijn gazet bij zijn thuis:)!
Emiel vertelde later aan papa: 'Omi is niet veel thuis geweest, ze is een paar weekskes hier geweest.'
Floor was wéér ziek! Ze presteert het om als haar papa ver van huis is, hoge koorts te hebben. Het begon waarschijnlijk maandag al, toen ze na haar middagdutje wel erg warm aanvoelde, maar ze was vrolijk dus we waren zeker niet ongerust.
Dinsdag had ze dan opeens 39.7°C ondanks dat ze erg koud aanvoelde. Mama was niet gerust en belde vriend-dokter Raf die haar zei van FLoor in een lauw badje te stoppen zodat haar huidje kon opwarmen. Maar FLoor vond het maar niets, ze zat niet op haar gemak, voelde zich duidelijk ellendig. Omi haastte zich nog naar de apotheker voor suppo's zodat we de nacht zouden kunnen afwisselen tussen Perdophen en Perdolan. Ze dronk flink een flesje pap leeg en ging dan slapen. Ze sliep redelijk goed, maar had s nachts toch ook nog hoge koorts.
Woensdag voelde ze zich al wat beter, ze had nog wel koorts maar als ze haar anti pyretica kreeg voelde ze zich goed, ze at ook goed.
En donderdag als papa weer thuis was, was alles voorbij!
Volgens mama is dit haar eigen subtiele manier om papa duidelijk te maken dat hij maar beter thuis moet blijven!
En dan gingen we met ons drietjes naar huis. Maar eerst moesten we nog eens plassen, gingen we in een echte cars-auto rijden voor 2 euro en dan naar onze eigen auto. Op terugweg viel Floor in slaap en Emiel zijn tatertje stond niet stil.
Emiel vroeg wat we gingen eten en mama zei: Wortel stomp met chipolatta. Waarop Emiel; 'Wat is dat Sjiep-piraten?':).
Zondagvoormiddag gingen we nieuwe schoenen kopen voor Floor, het was heel druk in de winkel maar de 2 aapjes waren heel flink. Emiel speelde met het treinte dat er stond en Floor paste schoenen en keurde ze breedlachend in de spiegel.
Dit is wat wij (eigenlijk vooral mama en Emiel dan) kozen:
Thuis aten we de rest van de middag en speelden we nog wat.
En s avonds kwamen Winde en Britt ons helpen om hele grote berg pannekoeken weg te werken.
Het is niet gelukt:). Maar t was wel weer fijn! Mama had ne gezellige babbel en Floor en Emiel konden fijn met Britt spelen.
En dan was t weer bedtijd. Floor lag er als eerste in en net toen Emiel gewassen was, kwamen omi en opi terug van de zee. Omi zou bij ons blijven om mama te helpen, want met een flinke zelfstandige kleuter maar een niet lopende zware peuter en een dikke buik is t allemaal niet meer zo simpel.
En wat deed omi zoal bij ons thuis? Wel, ze hielp s morgens bij de ochtendwasjes, ze bracht en haalde Emiel van en naar school, ze ging samen met mama winkelen, ze ving 2 dikke vieze spinnen, ze ruimde op en streek, ze keerde blaren bij elkaar, ze ging naar de apotheker toen Floor ziek was, ze stond s nachts op om spinnen te zoeken die mama tijdens haar droom zag, ze verving de lakens van Emiel zijn bed toen die een ongelukske had, ze lakte mama haar teennagels vlak voor ze naar de dokter moest, en ze gaf ons gezelschap.
Daarom: Merci omi voor al de hulp!
Emiel zei zelfs: Omi gij zijt ook een beetje onze mama he.
En dat vond omi zo fijn...
Opi van zijne kant, maakte soep, pizza, was bezorgd, en genoot vooral van zijn rust en zijn gazet bij zijn thuis:)!
Emiel vertelde later aan papa: 'Omi is niet veel thuis geweest, ze is een paar weekskes hier geweest.'
Floor was wéér ziek! Ze presteert het om als haar papa ver van huis is, hoge koorts te hebben. Het begon waarschijnlijk maandag al, toen ze na haar middagdutje wel erg warm aanvoelde, maar ze was vrolijk dus we waren zeker niet ongerust.
Dinsdag had ze dan opeens 39.7°C ondanks dat ze erg koud aanvoelde. Mama was niet gerust en belde vriend-dokter Raf die haar zei van FLoor in een lauw badje te stoppen zodat haar huidje kon opwarmen. Maar FLoor vond het maar niets, ze zat niet op haar gemak, voelde zich duidelijk ellendig. Omi haastte zich nog naar de apotheker voor suppo's zodat we de nacht zouden kunnen afwisselen tussen Perdophen en Perdolan. Ze dronk flink een flesje pap leeg en ging dan slapen. Ze sliep redelijk goed, maar had s nachts toch ook nog hoge koorts.
Woensdag voelde ze zich al wat beter, ze had nog wel koorts maar als ze haar anti pyretica kreeg voelde ze zich goed, ze at ook goed.
En donderdag als papa weer thuis was, was alles voorbij!
Volgens mama is dit haar eigen subtiele manier om papa duidelijk te maken dat hij maar beter thuis moet blijven!
maandag 1 maart 2010
Nacht-rust
t Is een schoon woord, alleen zo verdomd moeilijk uitvoerbaar:).
Floor is sinds begin december in de ban van de uitspraak 'Slapen is tijdverlies', dat wilt zeggen dat ze dus niet slaapt. Niet. Geen enkele manier is goed, enkel wakker zijn en heeeeel hard huilen. Ofwel, zingen en vrolijk zijn. Heel tof natuurlijk maar niet als het overal stil en donker is.
Het begon met ziek zijn, en toen dat over was, dacht mama aan tandjes, en dan weer aan de nieuwe snotneus, en dan aan de overgang naar stappen, en dan weer de ellendige hoest, en dan weer tanden, en zo blijven we bezig.
Helaas, stappen doet ze nog steeds niet, en er zijn nog enkele plaatsjes vrij in haar mondje waar tandjes kunnen komen...
Uren, nachten hebben we met haar rondgedragen, in de schommelstoel geslapen (en mama iets meer als papa want die hoort niets met zijn ogen toe, wat een geweldige gave toch), op de zetel geslapen,...
MAAR!
Het betert. Sinds een tijd, en sinds vooral de vermoeidheid niet geziene pieken bereikte, staat haar bedje op de kamer van mama en papa, aan de kant van papa waar mama nu slaapt, lol.
Ze heeft nachten gezeurd, en het voornemen 'ze blijft in haar bed, no matter what' werd redelijk opgevolgd.
Dus volgenden er nachten van slapen met de hand op de buik van FLoor en continu Ssst zeggen. Het hielp, wonderlijk wel.
Tot die ene nacht, mama gaf na 2 uur hels brulconcert van Floor, toe aan haar grillen, en nog voor Floor haar hoofdje mama haar kussen raakte, was ze in diepe slaap en zo sliepen we toch nog enkele (om precies te zijn anderhalf:)) uurtjes voor de wekker een nieuwe dag aankondigde.
MAAR!
na deze nacht lijkt het wel de goeie kant uit te gaan.
Ze heeft nog een avond gezeurd van tien tot een maar dan geslapen tot half 6, en sinds die nacht (van donderdag op vrijdag) slaapt ze goed. Dta wil helaas wel zeggen dat ze wakker wordt rond 6 uur, vandaag was t half 7, maar hey! Ze slaapt de hele nacht. En op dit moment houden we hout vast natuurlijk!
Hopelijk is dit de start van een nieuw-slaapritueel:). Zo kunnen we toch nog even rusten voor de nachtvoedingen van de kleine babybroer zich aandienen.
Emiel is een goede slaper, hij wordt niet wakker van zijn zus haar lawaai. De gave van de papa overge-erfd dus:).
Maar die ene nacht, Floor was net weer rustig en stil, begon Emiel te zeuren en te jammeren.
Mama dus haar bed uit, sukkel sukkel want met zo een dikke buik is dat echt niet makkelijk.
'Mijn benen zijn koud', wat wel kon kloppen want zijn dons was aan t voeteinde los gekomen. Het werd in gestopt, een kusje werd gegeven, een aai over zijn bol en de vraaag: 'Nog iets jongen?' werd negatief beantwoord.
Dus mama terug, sukkel sukkel, haar bed in en de rust keerde weer ten huize Thijs-Houben.
Voor 2 minuten want toen klonk in mama haar oor: 'Mama ik moet kaka doen'.
Zucht. Een gemeende zucht. En een inwendige vloek.
Weer dus sukkel sukkel t bed uit, en wachten op de badkamer tot de zoon zich had ontdaan van zijn afvalstoffen.
'Zijt ge klaar Emiel?' ' Neen mama, nog effekes'
Ne minuut later:
'Zijt ge nu klaar Emiel?' ' Neen nog niet'
Nog eens vijf minuten later: 'Emiel zijt ge klaa-haar?'
'Ik denk dat ik mij vergist heb mama, ik moet geen kaka doen'.
Een luidere zucht, broek terug omhoog, Emiel weer bed in, zoen, aai en tot seffes.
En toen was eindelijk alles stil.
Behalve de papa want die snurkte door het hele avontuur heen.
Floor is sinds begin december in de ban van de uitspraak 'Slapen is tijdverlies', dat wilt zeggen dat ze dus niet slaapt. Niet. Geen enkele manier is goed, enkel wakker zijn en heeeeel hard huilen. Ofwel, zingen en vrolijk zijn. Heel tof natuurlijk maar niet als het overal stil en donker is.
Het begon met ziek zijn, en toen dat over was, dacht mama aan tandjes, en dan weer aan de nieuwe snotneus, en dan aan de overgang naar stappen, en dan weer de ellendige hoest, en dan weer tanden, en zo blijven we bezig.
Helaas, stappen doet ze nog steeds niet, en er zijn nog enkele plaatsjes vrij in haar mondje waar tandjes kunnen komen...
Uren, nachten hebben we met haar rondgedragen, in de schommelstoel geslapen (en mama iets meer als papa want die hoort niets met zijn ogen toe, wat een geweldige gave toch), op de zetel geslapen,...
MAAR!
Het betert. Sinds een tijd, en sinds vooral de vermoeidheid niet geziene pieken bereikte, staat haar bedje op de kamer van mama en papa, aan de kant van papa waar mama nu slaapt, lol.
Ze heeft nachten gezeurd, en het voornemen 'ze blijft in haar bed, no matter what' werd redelijk opgevolgd.
Dus volgenden er nachten van slapen met de hand op de buik van FLoor en continu Ssst zeggen. Het hielp, wonderlijk wel.
Tot die ene nacht, mama gaf na 2 uur hels brulconcert van Floor, toe aan haar grillen, en nog voor Floor haar hoofdje mama haar kussen raakte, was ze in diepe slaap en zo sliepen we toch nog enkele (om precies te zijn anderhalf:)) uurtjes voor de wekker een nieuwe dag aankondigde.
MAAR!
na deze nacht lijkt het wel de goeie kant uit te gaan.
Ze heeft nog een avond gezeurd van tien tot een maar dan geslapen tot half 6, en sinds die nacht (van donderdag op vrijdag) slaapt ze goed. Dta wil helaas wel zeggen dat ze wakker wordt rond 6 uur, vandaag was t half 7, maar hey! Ze slaapt de hele nacht. En op dit moment houden we hout vast natuurlijk!
Hopelijk is dit de start van een nieuw-slaapritueel:). Zo kunnen we toch nog even rusten voor de nachtvoedingen van de kleine babybroer zich aandienen.
Emiel is een goede slaper, hij wordt niet wakker van zijn zus haar lawaai. De gave van de papa overge-erfd dus:).
Maar die ene nacht, Floor was net weer rustig en stil, begon Emiel te zeuren en te jammeren.
Mama dus haar bed uit, sukkel sukkel want met zo een dikke buik is dat echt niet makkelijk.
'Mijn benen zijn koud', wat wel kon kloppen want zijn dons was aan t voeteinde los gekomen. Het werd in gestopt, een kusje werd gegeven, een aai over zijn bol en de vraaag: 'Nog iets jongen?' werd negatief beantwoord.
Dus mama terug, sukkel sukkel, haar bed in en de rust keerde weer ten huize Thijs-Houben.
Voor 2 minuten want toen klonk in mama haar oor: 'Mama ik moet kaka doen'.
Zucht. Een gemeende zucht. En een inwendige vloek.
Weer dus sukkel sukkel t bed uit, en wachten op de badkamer tot de zoon zich had ontdaan van zijn afvalstoffen.
'Zijt ge klaar Emiel?' ' Neen mama, nog effekes'
Ne minuut later:
'Zijt ge nu klaar Emiel?' ' Neen nog niet'
Nog eens vijf minuten later: 'Emiel zijt ge klaa-haar?'
'Ik denk dat ik mij vergist heb mama, ik moet geen kaka doen'.
Een luidere zucht, broek terug omhoog, Emiel weer bed in, zoen, aai en tot seffes.
En toen was eindelijk alles stil.
Behalve de papa want die snurkte door het hele avontuur heen.
zondag 21 februari 2010
Krokusvakantie
VOila, de vakantie zit er op. Helaas. Maar t was fijn!
Het begon al goed: mama was jarig, de hele familie kwam pistolets en ui-soep en taart eten, en wij kochten met papa zijn centjes een grote bos bloemekes. Na het feest gingen we naar de stoet in Genk, samen met Laurens en Stien, ome Gijs en tante Marieke en omi en opi.
We hebben fijn thuis gespeeld en getekend en gekleurd en gelezen en wat langer opgebleven en buiten gespeeld in de sneeuw.
We hebben een klein feestje gevierd omdat omi nu op pensioen heeft en dus veel tijd heeft om te tennissen, euh nee om voor ons te zorgen natuurlijk:).
Onze mama is flink ziek geweest dus zijn we 2 dagen verbannen naar omi en opi omdat mama te ellendig was om voor ons te zorgen. En toen omi ziek werd zijn we maar terug naar huis gekomen:).
Zaterdag zijn we naar de stoet in Heusden geweest en waren we net op tijd om te zien hoe gek onze papa en de rest van RC9 deden en om veel snoepjes en chocolaatjes te rapen! Na de stoet aten we thuis pannekoeken aan ons tafeltje in de veranda!
s Avonds mochten we ook bij omi en opi gaan slapen omdat mama en papa een gezellige avond hadden gepland met hun kameraden.
Zondag ging papa naar Brugge om rugby te spelen én te scoren én te winnen!
En terwijl Floor haar middagdutje deed gingen mama en Emiel naar het circus RM Malter in Hasselt. Het was geweldig: er werd met vuur gespeeld, er werden ballen en hoepels en kegels en vrouwen in de lucht gegooid, er hing een vrouw aan een doek zomaar in de nok van het circus gekke trukken te doen en er werd met één, nee twéé nee DRIE motors in een metalen ei gecrossed! Mama kreeg er zowaar ne hoge bloeddruk en zweethanden van, maar Emiel vond het super!
Bij omi en opi aten we nog een bord heerlijke spagetti en dan gingen we naar huis. En ons wassen en slapen.
Morgen vliegen we er weer in!
Het begon al goed: mama was jarig, de hele familie kwam pistolets en ui-soep en taart eten, en wij kochten met papa zijn centjes een grote bos bloemekes. Na het feest gingen we naar de stoet in Genk, samen met Laurens en Stien, ome Gijs en tante Marieke en omi en opi.
We hebben fijn thuis gespeeld en getekend en gekleurd en gelezen en wat langer opgebleven en buiten gespeeld in de sneeuw.
We hebben een klein feestje gevierd omdat omi nu op pensioen heeft en dus veel tijd heeft om te tennissen, euh nee om voor ons te zorgen natuurlijk:).
Onze mama is flink ziek geweest dus zijn we 2 dagen verbannen naar omi en opi omdat mama te ellendig was om voor ons te zorgen. En toen omi ziek werd zijn we maar terug naar huis gekomen:).
Zaterdag zijn we naar de stoet in Heusden geweest en waren we net op tijd om te zien hoe gek onze papa en de rest van RC9 deden en om veel snoepjes en chocolaatjes te rapen! Na de stoet aten we thuis pannekoeken aan ons tafeltje in de veranda!
s Avonds mochten we ook bij omi en opi gaan slapen omdat mama en papa een gezellige avond hadden gepland met hun kameraden.
Zondag ging papa naar Brugge om rugby te spelen én te scoren én te winnen!
En terwijl Floor haar middagdutje deed gingen mama en Emiel naar het circus RM Malter in Hasselt. Het was geweldig: er werd met vuur gespeeld, er werden ballen en hoepels en kegels en vrouwen in de lucht gegooid, er hing een vrouw aan een doek zomaar in de nok van het circus gekke trukken te doen en er werd met één, nee twéé nee DRIE motors in een metalen ei gecrossed! Mama kreeg er zowaar ne hoge bloeddruk en zweethanden van, maar Emiel vond het super!
Bij omi en opi aten we nog een bord heerlijke spagetti en dan gingen we naar huis. En ons wassen en slapen.
Morgen vliegen we er weer in!
dinsdag 16 februari 2010
Samen een elfuurtje eten boven op het eiland
Het is nog steeds vakantie, en wat is er dan leuker om lekker lang in je pyama blijven rondhangen? Emiel heeft die eigenschap alvast van zijn mama geërfd. Het is elf uur in de voormiddag, tijd voor een banaan en een koekje als aperitief. En wat is er leuker dan dat te verorberen boven op het eiland.
PS Emiel heeft zijn pyama pas om half tien s avonds uitgedaan om mee te gaan naar het mini-feestje voor 'omi met pensioe-hoen':).
maandag 15 februari 2010
Hoera! Het is vakantie én er ligt een pak sneeuw, ook op de weg. Papa komt wat eerder naar huis en we worden warm ingeduffeld. Jassen, mutsen, handschoenen, helm voor de brandweerman. En dan de slee op.
Mama is ziekjes en blijft op de zetel liggen en wij gaan met ons drietjes een toerke rond de blok op de slee!
Het is zoooo fijn. Alleen als we weer bijna thuis zijn wordt Floor het moe en roept Emiel dat hij haar niet meer kan vasthouden, maar we zijn er bijna en dat kleine stukje kan er ook nog wel bij.
Leve de vakantie en leve de sneeuw!
zaterdag 13 februari 2010
mama is jarig op carnaval!
Deze morgen kwam de hele familie op bezoek om gezellig met ons allemaal te ontbijten, en dat allemaal omdat onze mama jarig is vandaag. Papa, Floor en Emiel gingen de koffiekoeken halen en ook een boeketje bloemen-met-kaartje voor onze mama, we schreven er allebei zelf onze naam op, wedden dat mama dat kaartje voor eeuwig en altijd zal bewaren?
Het was heel fijn en lekker, alleen jammer dat Nena zo moe was dat ze besloot om heerlijk lang uit te slapen en ze dus het feestje miste.
Na Floor haar dutje gingen we naar Genk waar we naar de stoet gingen kijken. We hadden een paar wagens gemist maar die we wel nog zagen waren wel de moeite. Er werd met vanalles gegooid; appels, wafels, snoepjes en lekstokken, zelfs met een sjakosj:).
Ook Laurens de clown en Stien en ome gijs en tante marieke zijn gekomen.
Het was een hele fijne dag.
Aja, gisteren was het de carnaval tot 100 op Joe fm en Floor heeft de hele dag gedanst:).
dinsdag 9 februari 2010
maandag 1 februari 2010
Hallo allemaal,
Wij zijn Emiel en Floor, broer en zus, soms vijanden maar meestal dikke maatjes, partners- in-crime, en onafscheidelijk.
Als Floor Emiel na een schooldag weer ziet, straalt haar hele gezicht, en ook Emiel is dol op zijn kleine zus.
We hebben vanaf nu een nieuwe blog, zodat mama maar één online dagboek moet bijhouden.
Binnen een tiental weken krijgen we een broertje en daar kijken we naar uit. Floor omdat ze dan weer beter op de buik van mama kan liggen, als ze dat nu doet krijgt ze vaak een schopje van onze kleine broer. En Emiel omdat hij het wel cool vindt om grote broer te zijn. En hij vindt het geweldig dat we dan met 3 jongens en 2 meisjes zullen zijn:).
Emiel zijn hobby's zijn knutselen en bouwen met duplo en spelen met de Playmobil. Hij leest heel graag en zingt graag van Mika en Piet Piraat. Zijn grote voorbeeld is naast Piet Piraat ook Pippi Langkous. Hij zit in de 2 kleuterklas bij juf Conny, en zijn speelmaatje is Bjarne.
Floor verkent de wereld vnl al sluipend. Lopen vindt ze nog niets, ze is nog wat wankel op haar benen en niet zeker genoeg om alleen te stappen. Tafeletikette heeft ze niet, ze eet het liefst met haar handjes en smeert daarbij met smaak de patatjes door haar haren en over de tafel. Op dit ogenblijk oefent ze om later de beste te zijn in een nachtje doorzakken!
Veel plezier op onze blog!
Emiel en Floor.
Abonneren op:
Posts (Atom)